Wiener Stadt- und Landesbibliothek
6041
B
MA 9 - SD 25 - 24 - 828 - 128960 - 45
.-L
---- -
, * ‘ *' *■ * ’ '' \ ’ V
* . r / \ ">'' /' ^ - >’
.'.V '
■A '
■■■.:.■ -,A-> , 'V. ,s* ;
. >■' . " V'>*
*r‘^ : /- 1 ;
tAVV'.. ; ••,- ' ; . ..
* . . ' " ’ ; ."T* ^ •* * - - C’
* - ; *v ^ r- . ' ? ,
-y' . - \ • . „ ’ - - - „■ ■„.,<■..• . ^
■■■■:■- ■:•.■'■!.'• ' • '.. / *• . . . • ■ ... ••.•■■;■ : • ■■■ ■. ■! :,' .. •. - ..l / ’- • •
. -'.A-' '. ^ - ... '• Xa'-av,- .■■>; ';.. :, ;•_•> «.;/£ -
' . ^ • A ’s' , ' •.■•** ’ff ; * '
A-,,•-.>'•■; ■• , ‘«■.:■!>^1/ v-'. v>y ■; 'Ca,:. <s :v^ ; . ..y ■; r&fy ;a ■ T
. • ,• Ä - V
’ • - . '. ,A. • • ■ ■■■ <'• • '■: • ■•• -5'v .- , ' ' •:. ... ii: • J
- i ^ ' ■ ’ ? , ' > i * ; *
‘AV:

Wiener Stadt- und Landesbibliothek
6041 b
MA 9 - SD 25 - 24 - 828 - 128960 - 45

&
i-a-A.
sIstCera gratVLatIo aCaDeMIae VIennensIs
O B
FELICISSIMAS NYPTIAS
I
PHI
f *
:-5- >.■'iTrf
v - - ' '
. ■■
*&gür.\
l £
i|v-‘
i-T ■
•p' 'yrs-
-r *-
| ■ '■
fll^Pgiy * ■ ; =
ic . .■-
■ #■
...
AVSTRIACI
ET
ARIAE - IOSEPHA
B A V A R A E
REG1S ET REGIN AE ROMA NOR VM
SVMMO VENERATIONIS AFFECTV OBLATA
A
SVARVM REGIARVM MAIES TATV M
DEVOTtSSIMA ET SUBIECTISSIMA VNIVERSITATE VINDOBONENSI
PER EI V SD EM P. T. RECTOREM MAGNIFICVM
IOANNEM MAXIMILIANVM IOSEPHVM DIETMANN.
. \
■ '■■/• .. -5. ;
«■"’S» i ”3/V
>i* aJL %‘ ^ -
"V ■ " ri :
'»5
V1 N D O B O N JE,
Typ ts JOANNIS T II O M Ai de TRATTNERN,
■''~'- v -r ; -’" v -' A U X . M TYPOGRAPH T.

\
hi
-:S
■m.
;js(i

<?- r - ^
flrnR
, „ «> f Vpl.*
bäVS ji L <jt c^sd >
s?
I Yilfo Ar
sejüs»
. *?•• % - @<? i
ll Si quantum florentes laetis progreffionibus ar-
Aiitf tj* * ■* £? tjt?
ö^**^w tes liberales atque fcientiae ad Regnorum &WT& felicitatem conferunt, tantundem adfcientia- H rum artiumque cukores e profpero Regnorum, in quibus federn fixerunt, ftatu redit emolumenti: non eft, quod miremini, Avgvsti Regix Conivges ! tantam efle Vindobonenfis huius antiquiffimae Vniuerfitatis, quam coram throno Yestro clementiflime admififtis , de au- fpicatiffimo Yestro Connubio laetitiam, vt eam expli- care verbis cupiat magis, quam poffit. Etenim quae felicitati tantae , quantam exoptatiffimus hie Vestro- rvm cordium nexus non Auftriae folum , ac Bauariae, fed Germaniae omni , totique adeo Romano Imperio praefagit, par oratio inueniatur?
A 2 Con-

4 '
Coniungit in Vobis Fuprema rerum arbitra Proui- dentia gentes duas, quibus vniuerfa Germania nihil habet auguftius: gentes non fitu mägis prouinciarum, quibus imperant, et «ognatione fanguimis, quam virtutum, quibus omni tempore fulferunt, fimilitudine propinquas: gentes, quae in mediis nouarum opinionum Germaniam noftram dire perturbantium tumultibus ab auita orthodo- xa religione nunquam defciuerunt: gentes, quarum pro- uidentiae, authoritati, munifico patrocinio conferuatum apud fe, iisque, quibus hodie gloriamur, laetiffimis in- erementis autäum regnum fcientiarum potiffimum Germania debet Coniungit IÖSEPHAM Caefaris Filiam ac Neptem IOSEPHO, Filiö ac Nepoti Auguftiffimorum longa ferie Caefarum. Et, quod rei caput eft, quodque non. ad VestRam minus, Avgtstt~Reott~€onivges! quam ad totius Imperii felicitatem cumprimis facit, coniungit virtutibus etiam Regiis, atque omamentis animi pares.
Quid conimigere felicius omnis, quam late patet, Europa potuit ? aut quam potuerunt nobis hoc tempore Superi offerre laetandi caufam illuftriorem ? quod enim vnquam connubium vel melioribus aufpiciis, vel inter tantos coaluit ? aut quod rnagis confentiente cum totius populi votis ipfius Coeli fuffragio eft celebratum ?
Itaque exultat incredibili laetitia omnis Auftria, o- mnisque Bauaria, et, quafuas voluit undas Ifter, plaufus et gratulatio, et feftae omnium aetatum, atque ordinum, vitam, felicitatem, auguftam fobolem precantium accla- mationes exäudiuntur. Nequc immerito; nam in Te qui- dem, Rex Avgvste ! fi conuertamus oculos, et vel illa fo-
lum,

5
lum, quaein Te liberali manu natura congeflit, decora contemplemur, qui nobis populi Te Principem non in- uideant? aut quid nos a Te poflulemus impenfius, nifi viuasTviimagines, inquibus etiamferiolim pofleri haec Tv a decora cum fanguine transfufa legant ? Quae Maie- ftas Regiae frontis ? quae oris dignitas ? quae Maieftati nihil officiens affabilitas ? quae deinde fermonis comitas ? quae gratia ? quis a Te vnquam abfceffit maeflus? quis vel repulfam paffus benigne fe a Te habitum non eflpro- feffus ? Norunt hoc, et meritis laudibus celebrant ii, qui- busad thronum Tvvm patet aditus ( cui autem pro ea, qua es in omnes, humanitate non patet?) Nouit et ftu- puit fuperiore anno congregata in Comitiis Imperii Germania : nouimus nos ipfi, quos ad confpe&um Tvvm iam iterurn ac tertio ea facilitate admittis, vt, quam beni- gnum Patrem in Te oßm habiturae fint Mufae, iam nunc non obfcure intelligamus.
Verum haec non nifi indicia quaedam funt, et velut locatae prae foribus excubiae virtutum illarum * quae in Regio animo Tvo federn fibi delegere.
Non attingam hoc iterurn loco aut Regiam illam Tvam, qua Vindobonenfem hanc Vniuerfitatem profe- queris, clementiam, aut euirtj quo fcientias, et artes non minus nunc protegis ac promoues, quam olim colueris, amorem. Quantus hic fit, verbo fatis demonflrauero, fi Auguftos Parentes Tvos FRANCISCVM et MARIAM THERESIAM nominaro. Ilias ego virtutes loquor, ad quarum arduum apicem fcientiae viam docent, et admi- nicula praebent. Virtutes illas, quas Europa omnis in TE fufpicit: quas Rpmanum Imperium Corona Regia
B di-

6
dignas cenfuit: quae Te ad illud folium euexerunt, quo altius, polt Caelareum quidem thronum, neque mereri virtus, neque fortuna largiri poteft. Pietatem illam chri- lliano Principe cumprimis dignam, qua Te Regi Regum fubiicis , eumque Tibi propitium reddis. Studium illud aequitatis, a cuius recto tramite nihil eil, quod Te vel latum vnguem dimoueat. Illud inuidum animi robur, quod mentem Tvam quouis humano cafu maiorem du- dum effecit. Illam in capiendo confilio animi futura lon- ge profpicientis fagacitatem. Conftantiam illam in pcr- dueendis ad finem iis, quae cum animo Tvo decreueris Illud denique, in quo Maximorum Parentum Tvorvm veftigia Iblertiffime premis, tarn afdens omnibus benefa- ciendi defiderium, quo fit, vt alienis calamitatibus non aliter, atque fi ad Te ipfum pertinerent, commouearis,* ac miferrimo cuique ad impetrandam a Te opem id vnum fufficiat, fi Te I'uae, qua cruciatur, miferiae confcium reddere poflit. Ac natura quidem ipfa iam Te peculiari artificio ad hanc virtutem finxit, quando Tibi cor mite adeo ac vniuerfi hominum generis mire amans indidit: Tv.vero iftudin Te a natura inchoatum decus ita fedulo perfecifti, vt iam fuos Romae Titos, totius humanae reipu- blicae delicias, minus inuideamus.
Quo accedit illud, quod hunc tarn fplendidum vir- tutum animo Regio dignarum comitatum ita Tibi reddi- dilti proprium ac plane familiärem, vt exemplo Tvo ad amorem virtutis omnes prouoces, ac folis in morem fic fplendeas, vt etiam in eorum, qui Te eontemplantur, pedoribus parem lucem accendas. Tantus cum fis, non erat quidem, quod in praefens tempus precaretur Supe-
ros

7
ros Auftria, nifi vt Te nobis in annos longe plurimosfo- fpitemferu ent, atque hoc pado felicitatem nobis noftram quam maxime diuturnam effe iubeant, velint. Sed nem- pe venturam olim aetatem, ferosque pofteros quoties ani- movoluimus, non deerat fane, quod optareinus, quoque Tv nobis, libere dicam, de falute populorum, qui dein- de viduri funt, haud fatis folicitus viderere. Illud nimi- rum in votis erat, vt eam, qua perfruimur, felicitatem propinquiore Filiorum ac Nepotum Auguftorum in pa- trias et auitas virtutes iturorum fpe nobis affirmatam quam- primum intelligeremus. Et vide quaefo, Avgvste Rex! an ardentia magis, quam aequa fuerint totius populi Vota? Iam tum, cum Maiestatem Tvam ab Imperii Co* mitiis reducem effufa in plaufus Vienna exciperet, hoc vno fpem fuam a Te delufam quefta eft, quod non fimul cum Corona RegiädiocTetiam felicitatis noftrae ad feram vfque nepotum aetatem continuandae pretiofiffimum pi- gnus Tecvm adduxifti.
At nunc denique, o quam feliciter ! quam plene! fubfcripfifti votis noftris, quando cum ea in manus con* uenifti Principe, cuius virtutes et ornamenta Regia cum nobis dudum ante referret fama, non alio vel breuiore potuit, vel nobis dulciore compledi teftimonio, atque quod Te dignam, Tvique quam fimillimam praedicauit. Quod fi celebrandae dicendo forent egregiae acraraeillae dotes, quibus Te Avgvsta Romanorvm Regina! pene ad prodigium ornatam hadenus famae credidimus, hodie noftris ipfi oculis intuemur , quae facundia non fuccum- beret ? quod eloquentiae flumen non exhauriretur ? Af- fueta dudum et nobis dare Auguftas, et ex hac Augufta
B 2 Aula

8
Aula Sereniflimis Principibus Suis Sponfas petere Baua- ria quantum de Romano Imperio, quantum de Auftria noftra, quantum de hac ipfa Vrbe merita olim fuerit, neminem omnium latet. Huic maximorum exercituum fortes non minus, quam felices Imperatores, huic fubmif- fas toties aduerfus Chriftiani nominis hoftem auxiliäres copias, huic Duces ftrenuos, huic impauidos milites, huic excuflum nonanoftris modo ceruicibus, verum et- iam ab adfito ampliflimo Hungariae Regno iugum Turci- cum magnam partem debemus. Aetas certe nulla aut e facris Germaniae annalibus, aut e grata Auftriaci populi memoria eradet Maximilianvm illum pietate dubites* an armorum gloria magis illuftrem, qui Ferdinandi Se- cundi Caefgris copias ducens, quem gentilitio fcuto prae- ferebat, Leonem Boicvm ita fe Auftriae atque auitae Catholicae pietatis hoftibus probauit, vt decretonö "ad Pragam praelio et rem Catholicam pene iam collapfam reftituerit, et genti fuae fplendidiffimum Elecloris Impe' rii titulum primus intulerit. Sed neque tacebit vnquam Auftria vel Mariam Caroli Archiducis, vel Mariam Annam eiusdem Ferdinandi fan&iffimi aequeac glorio- liftimi Imperatoris le<äiffimas Conjuges, quarum et pieta- tem et foecunditatem Auguftam experta fuit fibi tanii falutarem.
De Tvis vero, Regina Avgvsta! laudibus, quae ante multo, quam facrum iftud connubii vinculum Te nobis Matrem dediffet, omnium vocibus ad nos perlatae Viennam omnem Tvi amore fuccenderunt, qui vnquam. conticefcent pofteri? aut ad quos magnitudo laetitiae, quam Tvvs aduentus attulit, non pertinebit ? Ac nos
qui-

quidem eas dicendo perfequi neque vires noftrae, neque . illa, quam Tvae modeiliae debeiftus, obferuantia finit. At non deerunt profe&o, qui eas tanto difertius praedi- cabunt, quanto diutius ipfis licuerit diffufos a tarn propi- tio Sidere, quod nos hodie veluti fuo in exortu venera- mur, virtutum pulcherrimarum radios contemplari. No- bis id vnum fupereft, vt Regiae Maiestati Tvae , in qua felicitate rara et ante, MARIAM THERESIAM Auguftam haud facile cuiquam e Coelo collata, et Filiam Caefaris et Caefareo throno iam deftinati Regis Coniu- gem fufpicimus, Filios quoque ac Nepotes olim eidem praefuturos Imperio precemur.
Haec fumma votorum noltrorum. Quibus fi fub- fcribant Superi, vti certe fubfcripturos confidimus, erit, «w fe-ad vItiminirviqTieTSrfafum orbis aetatem beatifli- mam praedicet Auftria, erit, cur uos, qui eosdem cum Auftria vniuerfa Auguftos Patriae Parentes quouis tempore habituri fumus, perpetuam nobis polliceamur eam benignitatem, gratiam, clementiam, quam a Vobis hodie iüpplices pofeimus.
RE61IS MAIESTATIBVS VESTRIS
Aeternuni Dcuoti
IOANNES MAXIMILIANVS IOSEPHVS DIETMANN, Rete & antiquiffima Vniuerütas Viennenfis*